How to care for Introverts

I am an introvert. Or so I believe I am.

Poetry #2

Violin Romance #2 - Beethoven

He never wanted to wake up,

that man.

He lies in his bed, dreaming

Dreaming of a dream of

a life once seen.

For there is no more life

No more happiness

No more nothing

Nothing to hold on to

Besides the faint beating of

her dying heart.

He lies still and allows

no one to enter his internal slumber

For he enjoys the sun in his sleep

the warmth.

And there's no more sun,

only darkness

Darkness that goes through 

the pretentious light.

For he won't forgive himself

For there is no more hope

No more light

No more warmth

No more happiness

As he blames himself for her death

And nothing else.

Poetry #1

Moonlight Sonata

And beneath the moonlight

there was you.

It was a never-ending love story,

like the never-ending rain

and the never-ending solitude

of a love foretold

of a love forbidden

of a love never to be spoken of.

It was like the canopy

like the river cleaning itself

and making its way to the depths

of the sea

to the depths of your heart

of your soul.

For your heart is a heart of stone

and you have chosen to be free.

May Multo sa Kwarto Ko

Hindi masarap ang tubig na niluma na ng panahon.


Hindi masarap ang tinapay na matagal nang naka-kahon.


Subalit wala ka nang magagawa,


Hindi ka na muling makaka-ahon.

Now playing

♫ Lenka- Like A Song ♫

Puting Ilaw

Puting Ilaw

Isinara mo ang iyong mga mata. Isinara mo ang iyong mga mata at sinabi mo sa iyong sarili, “Sa wakas, tapos na.” Lumipas ang ilang minuto, ilang oras. Ika’y humimlay puno ng kasiyahan. Nakita mo ang kapayapaan. Sa wakas tapos na. Nang isinara mo ang iyong mga mata ay ayaw mo nang bumalik pa.

***

Lakad. Lakad. Lakad. Iba’t ibang kulay ng ilaw ang nakapaligid sa iyo. Mga ilaw na gumagabay sa’yo sa tuwing ika’y tatahak sa mabaho at maduming kunwa’y paraiso ngunit isang malaking kulungan ng mga gamu-gamo. Sinusundan mo ang mga ilaw- pula, asul, dilaw, asul, pula, asul, dilaw. Sa iyong pagsunod sa mga ilaw, alam mong sa dulo ay makakarating ka sa iyong tahanan- o himlayan. Matapos ang isang mahabang araw, ngayon mo lang naramdaman na tila ang iyong mga paa ay naglaho na lang bigla. Naglalakad ngunit tila nakalutang at walang nararamdaman. Pagod ka na.

***

Hindi na kita mahal. Hindi na kita mahal. Hindi na kita mahal.

Mga salitang paulit-ulit na tumuturok sa utak mo. Bawat yapak ng paglutang ay saksak sa puso’t isipan. Hindi mo mawari ang iyong nararamdaman.

Hindi na kita mahal.

Tila isang pusang gala na naghahanap ng bahay na matutuluyan. Patuloy ang pagtahak- asul, pula, asul. Walang tao sa kalye kundi ang mga lalaking naghahanap ng kaligayahan at  mga babaing katawan ay ginagawang kasangkapan.

***

Lakad. Lakad. Lakad. Tila wala nang ilaw na nakapaligid sa iyo. Wala nang gumagabay sa iyo. Malinis ang lahat. Lingon dito, lingon doon. Naramdaman mo sandali ang iyong mga paa. Hindi ka makagalaw. Nakita mo ang puting ilaw. At nawalan ka na muli ng pakiramdam. Tila ika’y nasa himpapawid, walang pakiramdam, at lumulutang. Salamat sa puting ilaw.

***

Maingay. Mga boses na bumubulong ng mga salitang para sa iyo ay walang katuturan. Puting ilaw ang bumabalot sa iyong kapaligiran. Mga taong nakapaligid sa iyo ay tila nagugulumihanan. Ngunit ika’y walang nararamdaman kundi tila tubig na umaagos mula sa iyong ulo patungo kung saan man. Kapayapaan, ito ang iyong paglalarawan.

***

Isinara mo ang iyong mga mata. Isinara mo ang iyong mga mata at sinabi mo sa iyong sarili, “Sa wakas, tapos na.” Nang isinara mo ang iyong mga mata ay ayaw mo nang bumalik pa.